BINNENKORT WEER ONLINE

BEKIJK VOORAL EENS MIJN FACEBOOKINSTAGRAM OF STUUR EEN MAILTJE NAAR HI@ELINESTOFFER.NL

Aan de Smeesteeg in Elburg was geen graantje bruiloft stress te vinden. De bruidegom genoot rustig van een kopje thee, samen met twee vrienden. Zij maakten rustig een paar broodjes klaar en lachten om een paar goede grappen. Tien minuten voor vertrek werd het toch tijd om zachtjes aan zijn trouwpak aan te doen. Maar no stress, 10 minuten is meer dan genoeg – en ja hoor, hij was precies om 09:00 klaar. Toen ik aankwam bij de bruid was daar een gezellige gezonde spanning. Nog even gauw wat laatste regeldingen en daarna ging de trouwjurk aan: van vrouw naar bruid! Wat blijft dat toch prachtig om te zien. Trouwfoto’s maken in Elburg was a dream met deze twee. Nog mooier was het om hun liefde te zien. Oprechte woorden tijdens de trouwceremonie, samen feest vieren met hun familie en beste vrienden. Heerlijk!

no comments
Add a comment...

Your email is never published or shared. Required fields are marked *

“School ruïneert mijn leven, ik kan mij niet ontwikkelen zo.”

Op 14 jarige leeftijd kwam ik met deze uitspraak thuis. Mijzelf ontwikkelen was blijkbaar iets waar ik mee bezig was op die leeftijd en school paste niet in dat plaatje, haha! Nog steeds vind ik belangrijk mezelf uit te dagen, mezelf te kennen, new ground te ontdekken. Het voeren van psychologische gesprekken is mij met de paplepel ingegoten. Al vanaf 12/13 jarige leeftijd stelde mijn moeder mij vragen als “probeer eens te ontdekken waar dat gevoel dan vandaan komt”. Nu grinnik ik erom, maar destijds was het compleet normaal voor mij. Het resulteerde erin dat ik jong leerde om te reflecteren, dat je gevoel over iets vaak niet op zichzelf staat, maar dat je boos kan zijn om het ene terwijl je diep van binnen boos bent om het andere.

Bij het kennen van jezelf, kan soms naar voren komen dat je merkt dat je anders bent, just like everybody. Dingen anders verwerkt dan andere mensen. Zo heb ik altijd gedacht dat iedereen een dag vrij nodig heeft na een feestje of shoppen in de stad. Dat iedereen hoort wat er 20 meter verderop wordt gezegd in de trein of café. Dat iedereen met één stap in een nieuwe ruimte de sfeer voelt. Dat iedereen die micro-veranderingen in iemands gezicht ziet. Turns out: nope, not everybody hehe. En gelukkig maar! Omdat ik begon te ontdekken dat niet iedereen het leven zo ervaart, begon ik ook in te zien dat niet iedereen zich zo vaak overweldigd voelt. Ik begon in te zien dat ik anders met mezelf moest omgaan. Ik heb hele stukken opgeschreven in mijn journal met antwoorden op vragen als: “waar krijg ik energie van”, “wat kost mij energie” “hoe kan ik ervoor zorgen dat ik mijn energy-bucket gevuld blijft”. Je weet het wel ergens, maar maak het eens concreet. Take time, take a zip of your coffee and reflect. Voor mij is na een werkdag ’s avonds nog weggaan gauw te veel. Hoewel ik er energie voor heb, weet ik dat ik tijd nodig heb de avondactiviteit weer te verwerken, waardoor ik weer te laat op bed lig, waardoor ik te weinig slaap pak, waardoor ik weer moe ben de volgende dag. Ik plan maximaal twee afspraken op één dag. Alleen koffie drinken in de stad heb ik nodig van tijd tot tijd. Mijn weekenden zijn rustig en homey. Mijn vriendinnen zie ik het liefst in kleine groepjes of één-op-één. Ik zorg dagelijks dat mijn “energy-bucket” weer wordt opgevuld nadat het leeg is gelopen. Mijn man en vriendinnen maken vaak grapjes over dat “ik weer tijd voor mezelf nodig heb”. Hoe heerlijk is het om af en toe hard te lachen over hoe je in elkaar zit. En it’s true, ik heb dat meer nodig dan anderen blijkbaar. It that’s ok. Ik heb vroeger veel geworsteld met dat ik mezelf vond zeuren en dan toch nog naar die afspraak ging “want iedereen deed dat toch”. Maar sinds ik weet wat ik wel en niet aan kan en daarnaar handel, voel ik mij veel beter. Ik heb meer te geven. Ik doe niet alles meer, ik werk niet fulltime, onderhoud niet iedere vriendschap, ga niet naar elk feestje – maar wat ik geef geef ik met heel mijn hart.
no comments
Add a comment...

Your email is never published or shared. Required fields are marked *

Alexander & Laurien, alleen de namen passen al perfect bij elkaar! Ik heb er zo van genoten om dit bruidspaar te leren kennen. De liefde zit helemaal goed en dan ook nog zo’n prachtige bruiloft op een geweldige trouwlocatie en heerlijke details.. Thumbs up for styling and putting love first.

no comments
Add a comment...

Your email is never published or shared. Required fields are marked *

“The soul is healed by being with children.” – Fjodor Dostojevski

“Jij bent toch de zus van Almer?”
Die vraag heb ik zo ontzettend vaak gehad in mijn leven.
 Het begon al in het dorp waar ik ben opgegroeid. Met 4 Stoffers, allen naar dezelfde basis- en middelbare school, kon het ook bijna niet anders. Ik was de 3e in de rij en ik hoefde me eigenlijk niet meer voor te stellen. De leraren konden het vaak al raden. Ik was altijd zo ontzettend trots als deze vraag mij gesteld werd. Ik zei dan “Ja!” met een trotse grijns.

Nadat mijn broer plotseling was overleden in zijn slaap kreeg ik deze vraag nog steeds. Maar nu natuurlijk met een heel andere lading. Ik vond het bijzonder en lief hoe aftastend mensen die vraag stelden, in de hoop dat het niet voor mij verkeerd uit kwam. Over Almer praten komt mij eigenlijk nooit verkeerd uit en nog steeds zei ik vol trots “ja” en kon ik vertellen over mijn broer. Confronterend was het soms ook, omdat ik altijd óver hem moet vertellen zonder uitzicht op een ontmoeting met hem. Confronterend omdat deze vraag vroeger zo’n doodgewone vraag was.

Vorig jaar fotografeerde ik een bruiloft waar veel van mijn broers’ vrienden aanwezig waren. Op het moment dat Almer overleed was een goede vriend van hem net vader geworden. Een prachtig baby’tje waarmee Almer nog heeft kunnen dollen. Inmiddels was dit mooie baby’tje al uitgegroeid tot een vier-jarige spring in’t veld. Ik stond tijdens de ceremonie vooraan om het bruidspaar te fotograferen. Opeens komt dit mooie meisje met blonde krulletjes naar mij toe en vraagt heel blij: “jij bent toch de zus van Almer?”. De manier waarop ze het vroeg, zo onbevangen en zo onschuldig, went straight to my heart. Wat had ik het gemist dat deze vraag mij zo onbevangen werd gesteld, wat mis ik hem nu ik moet vertellen dat hij inderdaad in de hemel is en zo gek was op haar. En tegelijkertijd voelde ik: wat zijn kinderen toch fantastisch mooi en wat ben ik dankbaar dat ik even mocht voelen hoe het vroeger was toen die vraag mij gesteld werd. 

De band met de kinderen heeft mij al zoveel blijheid gebracht. Ik koester de prachtige knuffels en blikken in de ogen van baby James, die later als 1,5 jarige over mijn ruggetje kwam aaien toen zijn moeder en ik het over rouw hadden. Of de knuffels van kleine Anna op mijn bruiloft. Of lieve Elizée die totaal uit het niets haar handje op mijn schouder legt en mij een kusje geeft. Of de mooie gesprekjes met Amélie. No wonder Jesus loved kids. Fjodor is right: “The soul is healed by being with children.”

BewarenBewaren

BewarenBewaren

no comments
Add a comment...

Your email is never published or shared. Required fields are marked *

Wil je trouwen in een oude loods of garage? Jan & Anne Metje zetten hier een geweldig voorbeeld neer van deze bruiloft in een prachtige loods met oldtimers!
Maar hoe gaaf je trouwlocatie ook is: wat er voor mij bovenuit stak waren de onwijs lieve, mooie en blije vrienden en familie van het bruidspaar Jan & Anne Metje. Van begin tot eind liep ik met een grote glimlach rond; er was zoveel te zien! Zoveel blijheid, zoveel mooie mensen, zoveel lekker eten, zoveel blije kinderen, zoveel liefde. Wanneer geven jullie weer een feestje? Count me in!









BewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

no comments
Add a comment...

Your email is never published or shared. Required fields are marked *

Menu